4 december 2018

De 'wacht maar af tot'-brigade.

Toen ik net zwanger was van de eerste, zeiden mensen: wacht maar tot je straks twintig weken zwanger bent. Dan pas je nergens meer in. Ik paste nog prima in mijn voor-zwangerschap skinny jeans.

Toen ik twintig weken zwanger was, zeiden mensen: 'wacht maar tot je dertig weken zwanger bent, dan ben je pas een slagschip.' En ja, vanaf de zijkant was ik gigantisch maar vanaf de voorkant zag je niets. En met 39 weken zwangerschap heb ik nog in mijn eentje een enorme vensterbank op maat gezaagd en geplaatst. Best indrukwekkend voor een slagschip.

Toen ik 35 weken zwanger was en me liet ontvallen moe te zijn, zeiden mensen dat ik maar moest wachten tot de baby er was, dan zou ik pas moeheid ervaren. Het feit dat ik alleen de eerste nacht na allevier mijn bevallingen vroeger ging slapen dan elf uur, zegt genoeg over de genoten nachtrust: dat viel allemaal reuze mee.

Toen ik nog niet bevallen was, moest ik maar wachten tot ik bevallen was. Dan piepte ik wel anders. En hoewel het 24 uur duurde met een aangezichtsligging, een bloedtransfusie en een blauwe baby, liepen we drie dagen later over de dijk te wandelen in het zonnetje en heb ik geen kraamtraan gelaten.

Toen de baby er was, moest ik maar wachten tot ze straks een sprongetje kregen. Dan zou ik wel gestoord worden. Wel, ook die buiten overleefden we.

Toen we dat hadden gehad, moest ik maar wachten tot ze tandjes kregen. Gelukkig hebben ze daar geen van allen echt last van gehad.

Toen ik zwanger was van de tweede (derde, vierde) moest ik maar wachten de tweede (derde, vierde) er was. Dan zou ik het druk krijgen. Ik zal niet zeggen dat het niet bij tijden druk is, maar door prioriteiten stellen en plannen heb ik het nooit als stressvol ervaren. En de drukke tijden zijn altijd van voorbijgaande aard, gelukkig.

Toen moest ik maar wachten tot ze op clubjes wilden. Dat ene clubje dat ze hebben is goed vol te houden en ze hebben ook niet heel veel animo om andere dingen te doen. En ik vind het prima. Ze houden van schrijven, dingen maken, tekenen, bij vriendjes spelen, buiten zijn en wandelen en dingen koken. Soms geef ik wel eens een suggestie maar als ze er zelf niet op terugkomen, houdt het van mijn kant ook op.

Toen ik zwanger was van de eerste, tweede, derde, vierde moest ik maar afwachten, want na de eerste, tweede, derde of vierde komt het nooit meer goed met je lijf. Wel, afgezien van wat strepen op mijn onderbuik is mijn lijf niet wezenlijk anders dan toen ik zeventien was en per saldo ben ik geen kilo aangekomen.

Toen ze lagen moest ik maar wachten tot ze gingen kruipen. Toen ze gingen kruipen, moest ik maar wachten tot ze gingen lopen en toen tot ze gingen fietsen en nu vermoedelijk tot ze mogen autorijden, maar dat duurt nog even. Dat rollen, kruipen, lopen en fietsen hebben ze redelijk kleerscheurloos onder de knie gekregen. Dus ik wacht nog steeds.... ;)

Toen moest ik maar afwachten tot ze op school gingen. Dan kon ik mijn lol op! Okee, daar hadden mensen een punt maar het is een van de voornaamste redenen geweest om ons huis te verkopen en hierheen te verhuizen ;)

Ik moest maar wachten tot ze zeven waren, want dan worden ze mondiger en gaan ze meer afstand nemen. Natuurlijk raken ze hun onbevangenheid kwijt, maar het hoort bij opgroeien en is iets dat ik moet respecteren. Ze zijn hun eigen mens en wel een deel van mijn leven, maar ze zijn niet 'van mij'.

Toen moest ik maar wachten tot ik straks met drie kinderen in een vreemd land zat waar ik niemand kende. Wel, we zitten hier al dik vier jaar ongelofelijk prima, we kennen meer mensen dan in Nederland en voelen ons er ook een stuk meer thuis. Ja, ik ben nog altijd clueless over waar ik nu op moest wachten ;)

En toen moest ik maar wachten tot ze in de dubbele cijfers kwamen. En nu moet ik maar wachten tot ze straks pubers zijn. Is het heel erg als ik me er weinig zorgen om maak en zeg dat ik het allemaal wel zie tegen die tijd? ;)

* gaat zitten en wachten op de 'wacht maar tot ze puber zijn-commentaren*
😎

28 opmerkingen:

  1. Wacht maar tot ze puber zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem6:07 p.m.

    Ook hier wordt flink wat afgewacht... gelukkig tussendoor alle tijd om te genieten. Wachten en genieten gaat goed samen blijkt. Groetjes Puckie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Valt het jou ook op dat het ook nooit de mensen zijn met wie je iets zou willen ruilen die zulke dingen zeggen? ;)

      Verwijderen
  3. Iemand zei tegen mij over dat soort opmerkingen: 'Ik maak me er niet druk om hoe het gaat als de kinderen groter worden, ik groei met ze mee.' Dat vond ik een goed antwoord. En het was nog waar ook.
    Die-van-mij zijn al 25+ en wij krijgen vooral te horen 'wacht maar tot er kleinkinderen komen' (meestal als antwoord als onze emigratieplannen). Het houdt nooit op ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, nou dan hebben we nog wat te gaan. En het is een mooie opmerking, zo is het ook volgens mij. Je kinderen worden opstandiger, zelf word je wijzer en kalmer. Zo hoort het.

      Verwijderen
  4. Pubers zijn leuk! Voor de pubertijd is het ook erg leuk en erna ook!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nou ik vind het soms (school! Sinterklaas! Combinatie van die twee - aaargh!!) best wel echt pittig om moeder te zijn - maar die dingen gebeuren ook zonder dat je erop wacht. Het enige wachten wat ik lastig vond was het wachten op onze kinderen (en dan vooral de onzekerheid of ze ooit zouden komen). Verder komt het toch wel zoals het komt - of niet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, de school inderdaad. Argh! Hoe die een rustige sinterklaaskerst compleet voor me verpestten met hun rommelpieten, sinterklaashouse en breek me de bek niet open over wat ze deden met Stille Nacht, Heilige Nacht.
      Volgens mij ben jij echt een geboren moeder, en wat mooi om dan nog twee prachtige kindjes te krijgen.

      Verwijderen
    2. Geboren moeder weet ik niet (leer nog dagelijks bij ��), maar ondanks alle strubbelingen geniet ik er erg van (ok...deze periode van Sinterklaaskerst wat minder...).

      Ik herinner me trouwens dat iemand (met drie kinderen notabene) in onze wachttijd zei,'wacht maar, zo leuk zijn kinderen niet..'

      Conclusie: oneens en ik vond het zo zielig voor haar kinderen dat zij dat vond.

      Verwijderen
  6. Anoniem1:08 a.m.

    11, 14 en 15 hier nu. Ik geniet van mijn pubers en ik geniet ervan, dat ik veeeeel minder hoef te verzorgen. Minder zorgen helaas niet, maar we zijn een sterk team met ons viertjes en dat trekt ons er steeds weer door. Alleen mijn lijf en energie blijven een punt. Maar of dat door de kinderen komt? :-P

    Ilse

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Als moeder van drie pubers (19,15,14) kan ik oprecht zeggen dat deze leeftijden ook heel leuk en gezellig zijn. Geniet maar lekker van je viertal!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Anoniem7:38 a.m.

    Wat ongelofelijk herkenbaar. En inderdaad, nooit door mensen waarmee je ruilen wilt. Mijn ervaring hiermee: toen ik als kind een baby-born pop van mijn oma kreeg wist ik dat ik later geen kinderen wilde: "wacht maar tot je 20 bent". Toen ik twintig was kreeg ik te horen: "wacht maar tot je 30 bent". Nu ik 30 ben nog altijd hetzelfde liedje...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik heb dit ook geroepen toen ik 18 was, maar uiteindelijk begonnen mijn hormonen te kriebelen. Maar het is niet zo dat kinderen hebben altijd zaligmakend is. Ik kan me echt wel vinden in mensen die er voor kiezen geen kinderen te willen.

      Verwijderen
  9. Ik heb dit gek genoeg zelden gehoord. Maar ben dan ook van een andere generatie ;-) Alleen dat over pubers en dat viel reuze mee.
    Ik kreeg vroeger soms wel de vraag wanneer de derde kwam. Niet dat ik met een enorme buik liep, maar kijkende naar de jongste vond 'men' dat dat wel tijd werd :D

    BeantwoordenVerwijderen
  10. He, ik kan weer bij je posten :-)
    Mijn eipet is gaan hemelen en op de PC lukte het eerst ook niet, nu dus wel. Ik was je niet vergeten ofzo ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Anoniem9:35 a.m.

    Wacht maar, tot ze 50 zijn....... :-)
    Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dieneke11:09 a.m.

    Ik wacht nog steeds tot mijn peuter van inmiddels 13, jaar wel te verstaan, slecht gaat eten. Ze eet het meeste en is altijd bereid tot proeven. Ik vind ook niet alles lekker.
    Ik wacht ook maar af wat er komt en waai dan lekker mee. Het is wel druk met 4x trainen per week en dan nog wedstrijden in het weekend, maar het is ook best wel heel gezellig in zo'n sporthal.
    Elke leeftijd heeft zijn leuke en minder leuke dingen. Ach en als je zonder verwachtingen opvoed kan het alleen maar meevallen. Tot nog toe vind ik mijn kind best leuk opdrogen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik wacht altijd wel graag tot ze gaan slapen 's avonds.
    ;)
    Die school vind ik wel echt een ding hoor. Ze zijn er zo vaak, het heeft zo'n grote impact op ze en dat merk je pas als het niet lekker gaat. Maar ook dat is weer iets van voorbij gaande aard, ik ga er vanuit dat ze later echt wel hun plek in het leven gaan vinden met mensen die ze zelf uitkiezen.

    Ik ga zo drie stuiterballen van school halen. Ze hebben Sintviering op school gehad. Het is dan weer wel heel schattig om te zien hoe groep 7 en 8 ook uit hun dak gaan als Sint met de politieauto het schoolplein op komt. <3

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik dacht al steeds dat het aan mij lag dat ik mijn pubers juist zo leuk vind (en ik vond ze als baby, peuter, kleuter en tiener ook al zo leuk). En ze hebben onderling ook nooit ruzie terwijl ik dat vaak genoeg van mede-ouders wel hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ach, het is niet altijd feest met die kinders. Maar ja, dat geldt toch voor alles, niet waar ? Mijn kinderen zijn nu 22 en 24 en het zijn fijne volwassenen geworden die inmiddels ook al een tijdje het huis uit zijn. Ik vind het overigens wel fijn dat ik niet alles meer van ze mee krijg de hele tijd want dat vond ik, met name in de pubertijd, soms wel lastig. Lekker rustig. Met name de oudste heeft wel wat problemen gehad maar voornamelijk met zichzelf, niet met ons. Maar daar maak je je als ouder dan wel weer zorgen over. En dat hoeft nu niet meer. Lekker rustig.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Anoniem8:22 p.m.

    Dat bang maken snap ik nooit zo goed waarom dat gedaan wordt.

    Ik moet wel zeggen dat ik van alle leeftijden van mijn kinderen genoten he. Ze zijn nu 18 en 20 en echt heel erg leuke volwassenen, en als puber waren ze ook leuk.

    Ik merk wel dat ik nu meer tijd over hou voor mijn eigen leven en daardoor heb ik wel weer wat hobby's opgepakt.

    Groetjes Dreadlocks

    BeantwoordenVerwijderen
  17. wauw wat zul jij moe worden van al die goedbedoelde opmerkingen. Ben blij dat er zo nuchter in staat. tegen mij durfde niemand die opmerkingen te maken omdat onze kinderen zo ziek waren. Ik ben heel blij dat mijn kinderen 7, 7 en 9 zijn, bijna 10! ben supertrots en tevreden en heb dat steeds geprobeerd te zijn. Ze zijn nu gezond en gelukkig en dan ben ik dat ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. LOL : )))

    Erg herkenbaar inderdaad, die Wacht-maar-af-brigade.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Whaha briljant en zo herkenbaar! Iedere fase heeft zijn heerlijkheden en momenten dat humor inzetten van belang kan zijn. Mijn oudste is nu 31, de jongste bijna 9... en natuurlijk de kleinkinderen en alle overige twintigers... ik wacht nergens op... het komt en het gaat en ik ben vast besloten te genieten wat op mijn strandje aanrolt

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Anoniem11:16 a.m.

    Super dat alles je zo meevalt qua opvoeding! (dit meen ik echt) Maar het tegenovergestelde: ouders die in gesprekken juist altijd alleen maar de positieve kant benadrukken. ('Zwaar? Nee hoor, ik geniet zoooo van mijn kinderen!) zorgen er in mijn geval voor dat ik denk: zal wel, dan heb jij vast wonderkrachten, want ik vind opvoeden af en toe rete-zwaar en geef dat ook gewoon toe. (En ja, 2 van mijn kinderen zijn inmiddels pubers, waarvan er eentje afgelopen zaterdag naast zijn bed heeft gek*tst, na een stapavond) Maar ik hou ontzettend veel van ze hoor ;-) Gr Anke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh nee, die roze wolk mensen met kinderen die altijd engeltjes zijn. Ik hoop dat ik die indruk niet geef, ik kan ze geregeld goed achter het behang plakken (of achter de schrootjes timmeren, ook goed). Ik maak het gewoon niet zo persoonlijk ofzo denk ik...En oei, vervelend van de kts, gelukkig kan je ze het dan zelf laten opruimen :D

      Verwijderen